Thursday, February 24, 2005
Namamaalam
naisip ko rin na kay sarap nang mamaalam. Lalo na kung mukhang wala nang dahilan kung bakit ka pa mamamalagi.
Lalo na kung hindi mo na makayanang humakbang pa sa bigat ng iyong pasanin.
Lalo na kung hindi ka lumuluha kundi ay patuloy na nagkukubli ng sakit at galit. PAtuloy kang nagpaparaya kahit alam mong hindi na makatarungan, hindi na makabuluhan.
Ikaw nalang ang laging talo, saan ka man lumugar. Sayo isinisisi ang lahat ng kasamaan sa mundo.
Ayoko na rin...
Sabay na tayong sumuko...
<< Home

